Posts Tagged ‘Dark Entries’

Net.Ware Indepentrendent * Review by Marjolein Laenen for DARK ENTRIES.be

2016/02/01
100104520net-ware20indepentrendent20front20468_zpsusiychlz
Various Artists
Net.Ware Indepentrendent
EBM – Electro
31/01/2016 : Various Artists - Net.Ware Indepentrendent
Electro Arc  Electro Arc
31/01/2016, Marjolein Laenen

‚Net.Ware Indepentrendent‘ is reeds het 18de deel in de compilatiereeks die Electro Arc met de regelmaat van de klok uitbrengt. De titel is duidelijk geïnspireerd op het pseudoniem van de labelmanager (Intrendent), die zijn echte naam enkel vermeldt op de promopakketjes die hij mij zo nu en dan bezorgt. Hoewel de compilaties uitsluitend digitaal verkrijgbaar zijn, getroost hij zich steeds de moeite om een cd-r te branden, waarop het artwork van de cover geprint is, en deze samen met de cover/tracklist in een slim casenaar mijn thuisadres op te sturen. De cover van nummer 18 ziet er bijzonder kleurrijk uit, maar dat zegt natuurlijk nog niets over de tracks waarvan het gros wederom afkomstig is van ongesigneerde electro/EBM-artiesten waarvan ik nog nooit gehoord heb. Bij ‚Net.Ware‘ is het altijd obscuriteit troef.

De compilatie opent met 3 ijzersterke tracks van respectievelijk Dos Asmund feat.Tastenhauer (‚The Hand‘), Dharmata 101 (‚We Are Rhythm‘) en A:FACT (‚Plastic‘). De vocals in de eerste 2 nummers behoren tot de beste die ik de laatste tijd al gehoord heb. Daarnaast zijn het alledrie knap gecomponeerde tracks met een aantrekkelijke, catchy vibe. Root4 (‚Speed It Up‘) doet mij denken aan oude Combichrist, zowel qua vocals als sound. Het is niet mijn favoriete bijdrage, maar het nummer zit wel goed in elkaar. Bij ‚Love Me (Sunao Inami Remix)‘ van Gunmaker en ‚Home‘ van Tonchirurgie heb ik gemengde gevoelens. Ik vind deze tracks niet zo bijzonder, maar beide hebben wel iets intrigerend. In het geval van Gunmaker is dat de spookachtige outro; bij Tonchirurgie de vinnige, vrouwelijke vocals, die in schril contrast staan met de cheesy, mannelijke vocals. De bijdrage van Bathead (‚Buy And Consume‘) is de enige track die mij echt niet aanstaat. Ik heb zelden zo’n lelijk, irritant stemeffect gehoord. Gelukkig is het de enige echte misser op deze compilatie.

In de 2de helft van de tracklist ligt de nadruk op old-school en Anhalt EBM. Altmark Electros heeft in hun gelijknamig nummer de alom bekende „wooooo-hohoho“ uit ‚Bro Hymn‘ van Pennywise nageaapt (u weet wel, dat immens populaire punkrocknummer dat ze vroeger altijd op chiro- en aanverwante fuiven speelden). De track zit te goed in elkaar om hem als miskleun af te doen, maar dat neemt niet weg dat ik de „sample“ nogal goedkoop vind. Geef mij maar Elite! (‚Der Bomberpilot (Equitant Remix)‘) en vooral Equitant (‚Body Vehement (Demo Version)‘), die toch wat origineler uit de hoek komen. Anhalt EBM zal nooit mijn favoriet genre zijn, maar ik moet toegeven dat het nummer van Equitant wel iets sexy heeft. Tenslotte zou ik nog de electro-bijdragen van Binary Division (‚Lone Circuits (E-Arc Edit)‘ en Finkseye (‚End Theme‘) willen aanhalen. Beide nummers zijn beminnelijk, vooral het laatste, dat heel retro en melancholisch klinkt. Finkseye wist mij overigens ook te bekoren met hun track op ‚Net.Ware Funja‘. Ik ken deze artiest niet, maar na 2 zeer goede bijdragen aan de ‚Net.Ware‘-reeks is mijn nieuwsgierigheid nu wel geprikkeld.

‚Net.Ware Indepentrendent‘ levert nog maar eens het bewijs dat er heel wat onbekend talent schuilt in de donkere elektronische scene. Geen idee waar Intrendent al deze artiesten blijft opgraven, maar ik hoop dat hij het nog lang blijft doen.
Quelle:
http://www.darkentries.be/nl/cd-s/various-artists-net-ware-indepentrendent

Net.Ware Etronics * Review by Marjolein Laenen @ Dark Entries.de

2014/08/19

Various Artists
Net.Ware Etronics
EBM – Electro

Label: Electro Arc
17/08/2014, review by Marjolein Laenen

Net.Ware‚ is de compilatiereeks van Electro Arc, een klein label dat zich specialiseert in old-school electro en EBM en nagenoeg uitsluitend CD-R’s en digitale releases uitbrengt. De verzamelaars gaan terug tot 2008 en verschijnen meestal meerdere keren per jaar. Een groot verschil met compilaties van andere labels is dat de Electro Arc-samplers niet enkel de eigen artiesten promoten, maar ook vele andere artiesten, waarvan de meerderheid onbekend en ongesigneerd is. Een lovenswaardig initiatief van labelmanager Intrendent, die de compilaties met veel liefde samenstelt.

Als ik goed geteld heb, is ‚Net.Ware Etronics‚ reeds het 14de deel in de reeks. Een blik op de tracklist zegt mij dat ik nagenoeg geen enkele artiest ken, op Fatal Casualties, Invasion Of Female Logic en Hierophon na (en de laatste „ken“ ik ook alleen maar omwille van de collaboratie met Invasion Of Female Logic, wiens debuut ik onlangs besproken heb). Een laatste naam die ik herken, is Container 90. Deze heeft weliswaar geen eigen track op de compilatie, maar wordt vermeld als meewerkende artiest in de bijdrage van het mij onbekende 2nd Body. Tot daar reikt mijn comfort zone. Van de overige artiesten op deze verzamelaar heb ik nog nooit gehoord, maar dat maakt het des te spannender.

Welnu, deze compilatie heeft mij aangenaam verrast. Vooral de eerste helft is sterk. De eerste 2 tracks zijn typische „macho“ old-school electro/EBM en hebben een komische tekst. And Two (die naam alleen al!) mag openen met ‚Little Superman‚, een aanstekelijk en ludiek nummer over „de daad“. Het hierboven aangehaalde 2nd Body Feat. Container 90 geeft ogenschijnlijk hoofdrekenen voor dummies met ‚Mathematics‚, een grappig nummer waarvan de venijnige ondertoon mij niet ontgaat. Bijzonder goed is ‚Chleb Z Kokaina‚ van La Santé. Ik heb er het raden naar in welke taal het nummer gezongen wordt (ik vermoed iets Oost-Europees), maar het is mijn grote favoriet. Andere hoogtepunten in de eerste helft zijn de instrumental ‚The Voice Of Codec‚ van A Industrya en het vinnige ‚Slippery‚ van de geweldige Zweedse groep Fatal Casualties (één van de weinige gesigneerde artiesten op deze compilatie, zo blijkt).

De tweede helft is nog steeds overwegend goed, al bevat deze minder memorabele tracks. Ik onthoud vooral de naargeestige afsluiter ‚So Soll Es Sein‚ van Silence Death. Hierophon verdient ook een bijzondere vermelding met ‚Thank You For Understanding‚. Ik ben er nog steeds niet achter wie Hierophon is, maar ik ben in elk geval een fan van de vocals. Er staat eigenlijk maar één miskleun op deze compilatie, namelijk de track ‚Kongomädchen (Anti-Rass Remix by T.D.D.)‚ van SadoSato. Ik weet niet of het aan de basistrack dan wel aan de remix ligt, maar de vocals zijn erg chaotisch en rommelig en creëren een kakofonie met de muziek. Spijtig, want het nummer zelf is een aanklacht tegen racisme, zoals ook blijkt uit de samples van Martin Luther Kings beroemde ‚I Have A Dream‚-toespraak.

Net.Ware Etronics‚ (en bij uitbreiding de ganse ‚Net.Ware-serie) is een compilatie(reeks) die uw aandacht verdient. Obscuur, jazeker, maar dat maakt het net zo interessant. Ik bewonder dat een klein label als Electro Arc een platform biedt voor zoveel onbekend en veelal ongesigneerd talent. Deze compilaties worden gemaakt uit liefde voor de muziek, zoveel is duidelijk. Let wel, ‚Net.Ware Etronics‚ is enkel digitaal verkrijgbaar. Alle info vindt u hier.

Quelle: http://www.darkentries.be/nl/cds/various-artists-net-ware-etronics/

Invasion Of Female Logic * review @ Dark Entries, Belgium

2014/08/10

Cover Invasion Of Female Logic - Alternativlos468)
Invasion Of Female Logic
Alternativlos
EBM – Electro
Label: Electro Arc
10/08/2014, review by Marjolein Laenen

Toen ik deze promo voor het eerst onder ogen kreeg, wist ik niet waarop Invasion Of Female Logic sloeg: de naam van de artiest dan wel de albumtitel. De verwarring was des te groter, omdat de albumhoes een soort buitenaards pin-up model lijkt af te beelden en de SF-geek in mij meteen moest denken aan ‚Invasion of the Body Snatchers‘. Intussen ben ik er wel achter dat Invasion Of Female Logic weldegelijk de naam van de artiest is. Of juister: artiestE, want het betreft het elektronische soloproject van de Duitse Petra Kutschera. ‚Alternativlos‚ is haar digitaal debuutalbum op Electro Arc, een label dat zich specialiseert in old-school electro en EBM. Een originele artiestennaam en geestige albumtitel, dat moet ik haar nageven, maar is het muzikaal ook een beetje in orde?

Vóór ik dit album aan een beoordeling onderwerp, moet ik wel iets bekennen: ik ben nooit een fan geweest van vrouwelijke artiesten in de electro/EBM-scene. Ze zijn eerder zeldzaam, maar de weinige electro/EBM-groepen met een frontvrouw die ik ken, zijn doorgaans niet aan mij besteed. Er zijn een paar uitzonderingen zoals Psy’Aviah, maar over het algemeen heb ik een sterke voorkeur voor mannelijke vocals in dit genre. Uiteraard is dit geheel en al subjectief en moet u er verder niets achter zoeken. De gustibus et coloribus, dat is al.

Alternativlos‚ is een aangenaam album om naar te luisteren, maar ik kan niet zeggen dat ik er echt van onder de indruk ben. De composities zitten goed in elkaar en de zang is niet slecht (ook al ben ik zoals gezegd geen fan van vrouwelijke vocals in dit genre), maar desondanks mis ik een zekere „schwung“. Van de 13 nummers zijn er 4 die er voor mij tussenuit springen en dat zijn ‚Our Monsters‚, ‚Face To Face (Feat. Hierophon)‚, ‚Shadow World‚ en ‚Soulsister‚. Vooral ‚Face To Face‚ vind ik een sterke track, dankzij het authentieke „old-school“-karakter en het contrast met de mannelijke guest vocals van Hierophon. Het is met stip mijn favoriet, op de voet gevolgd door het beminnelijke en uptempo ‚Shadow World‚. ‚Alternativlos‚ is verre van slecht en ik heb alle respect voor Petra die in haar eentje muziek maakt in een genre dat altijd al gedomineerd is geweest door mannen, maar ik ben niet overtuigd genoeg om het een score van meer dan 7/10 te geven. Maar luister en oordeel vooral zelf. Hieronder alvast een stukje van de laatste track ‚Enemy Contact‚.

Quelle:
http://www.darkentries.be/nl/cds/invasion-of-female-logic-alternativlos/

CD „Deathstep“ bespreking in Dark Entries online muziek magazin by Marjolein Laenen

2011/06/20

First Aid 4 Souls – Deathstep
EBM • Electro • Experimental
Label: Electro Arc
13/06/2011, Marjolein Laenen

In de tijd dat MySpace nog een gebruiksvriendelijke netwerksite was waar iedere zichzelf respecterende artiest een muziekprofiel had, kon je als muziekliefhebber nog echte ontdekkingen doen. First Aid 4 Souls is zo’n groep die ik dankzij MySpace heb leren kennen en waarvan ik meteen onder de indruk was. Deze electro-/EBM-band uit Hongarije blinkt op meer dan één punt uit in eigenzinnigheid en heeft een stijl die nog het dichtste in de buurt komt van Front 242 in hun „trippy“ periode. Maar laten we vooral niet te veel vergelijken. Dit is een groep wiens muziek u met uw eigen oren moet horen om te begrijpen wat er zo eigenzinnig aan is.

‚Deathstep‘, het 3de album van First Aid 4 Souls, zet deze eigenzinnige trend alvast getrouw voort. Het merendeel van de tracks valt onder de noemer experimentele electro/EBM, maar er is ook ruimte voor een instrumental met klassieke orkestratie (‚Seelenlos (Deathstep Version)‘), alsook voor een nummer in ware power noise-stijl (‚The End Of Culture‘). De grootste troef van deze plaat is evenwel het scala van vocals: maar liefst 6 verschillende personen (onder wie een aantal gastmuzikanten) hebben hun stem geleend aan één of meerdere tracks. Een aanzienlijk deel van de vocals werd aangeleverd door Aaron Russell van Impurfekt, die over de gehele lijn een sterke prestatie neerzet. Vooral ‚House Harkonnen‘ is daardoor op vocaal vlak alleen al een plezier om naar te luisteren. De vocale component van dit album wordt nog eens extra gekruid door het veelvuldige gebruik van stemeffecten zoals vocoder, iets waar ik persoonlijk verzot op ben. Het geeft nummers als ‚No Mercy (Cybertears Mix)‘ een doorgedreven post-apocalyptisch tintje wat wel toepasselijk is voor een plaat die zuiver thematisch beschouwd reeds baadt in een sinistere, desolate sfeer. En sinister is deze CD in elk geval: als de macabere hoes u nog niet heeft overtuigd, moet u vooral eens luisteren naar het tweedelige ‚The Watchman’s Circle‘, waarbij bandlid Istvan Gazdag zijn best heeft gedaan om de luisteraar de daver op het lijf te jagen.

‚Deathstep‘ is niet bepaald het vrolijkste electro-/EBM-album van 2011, maar is juist heerlijk donker op een manier die alleen zwarte zielen kan bekoren. 9/10 voor een buitengewoon gevarieerd en gitzwart elektronisch pareltje dat u absoluut niet mag missen.

www.myspace.com/firstaid4souls

Quelle:
http://www.darkentries.be/iframe.php?cdid=2966

translation in english:

In the time when MySpace used to be an user-friendly networking site where every self-respecting artist had a music profile, a music lover could occasionally make some real discoveries. First Aid 4 Souls is one of those bands I got to know thanks to MySpace and that impressed me right away. This electro/EBM band from Hungary excels at more than one point at wilfulness and has a style which comes nearest to Front 242 in their „trippy“ period. But let’s not compare too much. This is a band whose music you should hear with your own ears to understand what’s so wilful about it.

Deathstep‚, the 3rd album by First Aid 4 Souls, continues this wilful tendency faithfully. The majority of the tracks can be described as experimental electro/EBM, but there’s also room for an instrumental with classical orchestration (‚Seelenlos (Deathstep Version)‚) as well as for a song in true power noise style (‚The End Of Culture‚). The trump card of this record, however, is the range of vocals: no less than 6 different people (including a number of guest musicians) have lent their voice to one or more tracks. A significant part of the vocals was delivered by Aaron Russell from Impurfekt, who puts up a tremendous performance altogether. Particularly in ‚House Harkonnen‚, the vocals by themselves are a pleasure to listen to. In addition, the vocal component of this album gets seasoned with the abundant use of vocal effects like vocoder, which is something I’m personally fond of. It provides songs like ‚No Mercy (Cybertears Mix)‚ with a persistent post-apocalyptic tone which is apt for a record that – even when you solely consider its theme – bathes in a sinister, desolate atmosphere. And this CD is sinister in any way: if the macabre sleeve hasn’t convinced you yet, you should definitely listen to the two-piece ‚The Watchman’s Circle‚ in which band member Istvan Gazdag has tried his best to scare the hell out of the listener.

Deathstep‚ is not exactly the merriest electro/EBM album of 2011; on the contrary, it’s delightfully dark in a way that can only appeal to black souls. 9/10 for an extraordinarily varied and pitch-black electronic gem that is absolutely not to be missed.


%d Bloggern gefällt das: