Posts Tagged ‘Snoozecontrol’

Noisy Deafness – Silent Remembrance * review @ snoozecontrol.be

2015/09/14

Snoozecontrol Be 623 x 84

review by Eric Van Damme
Cover Noisy Deafness - Silent Remembrance (digital) front

Noisy Deafness is het solo project van Istvan Laszlok. Deze talentvolle Hongaarse jongeman timmert sinds 2013 stevig aan de elektronische weg. In 2014 bracht hij een eerste EP op de markt Remembrance. Ondertussen mocht hij openingsact zijn van Leather Strip en bracht in 2015 een tweede EP uit, Silent Scream. Noisy Deafness laat het daar niet bij, en brengt nu een goed gevulde plaat uit met Silent Remembrance. Via het label Electro Arc. Wij gaven de plaat enkele luisterbeurten.


Het meest opvallende, en ook wat de rode draad doorheen het geheel, is het schipperen tussen donkere EBM en de sound van Depeche Mode. Of toch in hun meest experimentele periode. Dat schemert al door bij de eerste song Comfort. Naast de toch wel heel duister aanvoelende instrumentale aankleding klinken de vocalen als robots die elk moment de aarde zullen verzwelgen. Het zorgt zorgt voor een lekker dreigend sfeertje, waarin we graag vertoeven.

Istvan weet bovendien ook heel wat variatie te stoppen binnen elk van de songs, waardoor je geboeid blijft luisteren. Stil zitten hierop is bovendien onmogelijk. Luister maar naar het geweldig mooie Altar of Sacrificeof Evil Eyes waarbij de rillingen ons over de rug lopen. Ook hier hoor je al naklanken van typische synthpop, maar dan de duistere kant hiervan.

We verwezen al naar Depeche Mode, Obsession V2.O en Next To the Grave V2.O zijn twee songs die heel dicht aanleunen bij de sound van deze band. Maar toch zorgt Noisy Deafness ervoor dat de sound niet zomaar lukraak wordt nagebootst. Nee, hij geeft telkens een eigen wending aan het geheel. Luister hierbij maar eens naar Forever V2.0 waar dus weer die verwijzing naar Depeche Mode heel erg opvalt, maar je door een trage aanpak ook weer griezelige handen je hals voelt dicht knijpen.

Silent Remembrance is door deze aanpak een plaat geworden die dus vooral de duistere kanten van synthpop mooi weet te verweven met het typische geluid dat we terugvinden bij EBM en andere donkere elektronische muziek. En daarmee zijn we beetje aan het minpuntje gekomen van deze plaat. Ondanks het experimentele karakter ervan, voel je toch aan ‚dit is al eens voorgedaan‚. Vernieuwend is het allemaal niet meer, maar dat lijkt ons binnen dit genre ook heel moeilijk geworden. De bonte variaties binnen deze plaat, en vooral verwijzingen naar wat we toch één van onze jaren ’80 helden durven noemen, trekt ons uiteindelijk over de streep.

We gaven het al aan, de experimentele waarde ligt heel hoog op Silent Remembrance. Het zorgt er dan ook voor dat de carrière van deze talentvolle artiest nog alle kanten uit kan gaan. Fijn schipperend tussen EBM, dreigend en slaand, maar ook strelend zacht klinkt bijvoorbeeld Existence wwaar weer eens een enorm kleuren pallet van soundscapes wordt aangeboden. Knap hoe Noisy Deafness  ons bovendien telkens opnieuw op  het verkeerde been weet te brengen, door dus die ene keer je haren te strelen en de volgende keer die keel dicht te knijpen. We kunnen het dan ook niet nalaten om in een soort trance doorheen de kamer te dansen.Want ja, op deze muziek stil staan is onmogelijk, dit gaven we reeds aan, maar dat blijkt dan ook meerdere keren.

Kortom: We zijn er zeker van dat de liefhebbers van pure EBM in deze plaat hun gading zullen vinden.  Maar we  kunnen Silent Remembrance dus ook aanraden aan fans van Depeche Mode en aanverwanten. Zonder meer weet Noisy Deafness hier een knap album neer te zetten dat wellicht niets nieuw onder de zon biedt, maar door de experimentele aanpak dan weer een bodem weet te bieden voor verdere interessante uitstappen binnen het Elektronische muziek genre. Zonder meer een experimenteel bont allergaartje dus, dat ons dus vooral na enkele luisterbeurten meer en meer kon boeien.

Tracklist

01 Comfort … 4:29
02 After the Storm (Album Version) … 3:47
03 Altar of Sacrifice … 4:45
04 Evil Eyes … 5:20
05 Obsession V2.0… 4:46
06 Next to the Grave V2.0… 5:03
07 Forever V2.0 … 5:37
08 Existence V2.0 … 4:15
09 Conception … 5:04
10 Joy … 4:32

Silent Remembrance van Noisy Deafness is ook te beluisteren via onderstaande link, geniet met volle teugen:

https://soundcloud.com/electro-arc/noisy-deafness-silent-remembrance-all-track-1-10

 

Net.Ware Glambient * review @ Snoozecontrol Webzine Belgium

2015/02/05

VARIOUS ARTISTS – NET.WARE GLAMBIENT

Label: Electro Arc

Net.Ware Glambient

Het Duitse label Electro Arc, brengt met de regelmaat van de klok albums uit van heel alternatieve artiesten binnen het elektronische genre. In dit artikel willen we het hebben over de compilaties die in 2014 werden uitgebracht onder de naam Net.ware. Zo bespraken we in vorige recensie de compilatie Net.Ware Funja. Hierop werden vooral de EBM en synthpop gerichte bands van het label in de kijker gezet. Op Net.Ware Glambient krijgen heel andere elektronische groepen – die door dit label getekend zijn- de kans zich voor te stellen aan een groot publiek. Elk van hen zet een beste beentje voor. We lieten ons meevoeren in bedwelmende klanken tot verdovende soundscapes. Zoals de naam van dit verzamelalbum eigenlijk al doet vermoeden, is de rode draad doorheen het geheel: Ambient. Maar dan wel Ambient in de brede zin van het woord. Uiteraard zitten er heel wat andere invloeden binnen elk van de songs die de artiesten aanbieden, maar toch lijkt dus vooral deze muziekstijl over de gehele verzamelaar de bovenhand te nemen. Opener Night Flight van First Aid 4 Souls geeft alvast de toon aan. Op het eerste zicht lijkt alles diezelfde lijn op te gaan, want dit nummer is als het ware een voorbeeld van hoe alle andere min of meer zijn opgebouwd. Bij de ene is het wat meer bedwelmend en rustig, bij de andere wat meer uptempo. Maar overal lijken deze artiesten dus de emoties van de luisteraar te willen aanspreken, dit door een rustgevend klankenbord voor te schotelen. Neem nu Y-Orbit als voorbeeld. Deze groep slaagt erin om je quasi vier minuten onder te dompelen in een heel bedwelmend sfeertje. Het snelle tempo van het nummer valt op – al is dat eerlijk gezegd een understatement. Het is ook niet zo dat alles traag gaat , maar geluidsmuren worden op deze verzamelaar niet afgebroken. De bedoeling is vooral om de luisteraar intensief te doen genietenen in een zekere trance te brengen. Zoals bijvoorbeeld bij In the Autumn van Apophysia. Dit zes minuten durende pareltje verdoofd je gewoon en doet je – als je de ogen even sluit –  zen worden. Daarbovenop komt er als het ware een warme gloed over je heen, een aspect dat je trouwens regelmatig tegen komt in het Ambient-genre. Het mooie aan Net.Ware Glambient is vooral dat alle aspecten van dit muziekgenre naar de voorgrond worden gebracht, op dat vlak zou je kunnen stellen dat er inderdaad voldoende variatie in zit. New Tone van Lightphaser is samengesteld uit een haast verstilde maar tegelijk heel warme sfeer die je wederom tot volstrekte rust brengt. Het daarop volgende Phoenix (E-arc remix)van Aythar gaat op ditzelfde elan verder. Dat er bij Ambient soms vreemde klanken boven komen drijven, die je moeilijk kan thuis brengen, is algemeen geweten. Vaak gaat het dan ook de experimentele kant op. Dit door middel van een twinkelende piano, tot bevreemdende geluiden. We nemen ze ook waar bij het magisch mooie Protuberance van EugeneKha. Of neem nu First Diplomatic Contact, een heel integrerend pareltje van Hierophon, waar we acht minuten lang worden ondergedompeld  in een bad van diep innerlijk genot. Dat Ambient ook donker kan klinken (we spreken dan van Dark Ambient) bewijst T.D.D. Met All Dent’s dream wordt eerder dreigend uit de hoek gekomen. Maar ook hier worden wederom geen geluidsmuren afgebroken. Nee, de inwerking kan je vergelijken met een traag werkend gif dat je uiteindelijk toch de strot dichtknijpt. Ook afsluiter Cornwall Cem Church vanNocturnal Hippie Sound System lijkt eerder de Dark Ambient kant op te gaan. Het werd één van de meest beklijvende tot zelfs wat angstaanjagende songs op deze plaat. Tien minuten puur griezelen! Conclusie? Elk van de artiesten op deze verzamelaar lieten hun visitekaartje na en zijn het beluisteren dan ook meer dan waard. Of het nu donker en dreigend, ofwel bedwelmend en in een verstilde sfeer onder dompelen is. Telkens worden alle emoties van je hart en ziel aangesproken. Bovendien bevind alles zich op een heel experimenteel hoog niveau. Hieruit kunnen we besluiten dat Net.Ware Glambient zo’n compilatie blijkt te zijn, die een tot op heden nog onontgonnen goundmijn naar boven brengt. Besluitend kunnen we alle (potentiële) liefhebbers van het Ambient-genre – in de brede zin van dat woord- aanraden dit verzamelalbum aan te schaffen. Wij waren alvast onder de indruk. Het album is integraal te bekijken, beluisteren en aan te kopen via deze snelkoppeling. Tracklist: 1: First Aid 4 Souls – Night Flight 7:12 2: Impurfekt -Lingering Thoughts 5:03 3: Y-Orbit -Outland 4:18 4: Apophysia – In The Autumn 6:19 5: Lightphaser – New Tone 7:48 6: Aythar – Phoenix (E-Arc Remix) 6:10 7: EugeneKha – Protuberance 5:24 8: Hierophon – First Diplomatic Contact 8:35 9: T.D.D. – Al Dente’s Dreams 7:59 10: LPF12 – Cryo (Edit) 8:48 11: Nocturnal Hippie Sound System – Cornwall Cem Church 10:05

Review by Eric Van Damme

Akalotz – Shift To Evil * Review @ Snoozecontrol.be

2015/01/09

Snoozecontrol.be

Review by Erik van Damme @ Snoozecontrol.be

AKALOTZ – SHIFT TO EVIL

Akalotz – Shift To Evil

Label: Electro Arc

EBM uit Duitsland, het doet ons altijd versteld staan hoe bands en artiesten uit dat land ons telkens opnieuw kunnen beroeren. Ook Akalotz, die ontstonden in 2007, zijn afkomstig uit Duitsland. Het begon allemaal toen Alex en Thorsten besloten om meer energie in hun project Akalotz te stoppen. In het begin produceerden ze vooral harde, instrumentale EBM. Hiermee hadden ze niet echt veel succes. Dus besloten de heren het over een andere boeg te gooien, we schrijven 2009. De sound van Akalotz schipperde toen een beetje tussen Dive en Portion Control. Maar er waren zeker nog meerdere andere invloeden merkbaar. Na veel omzwervingen, en zelfs Alex die het project verliet, bracht Akalotz hun debuut album op de markt: Shift to Evil. Via het label Electro Arc, in de zomer van 2014. We gaven het plaatje enkele luisterbeurten.

Headcrash geeft al aan hoe de band en hun muziek echt in elkaar steekt. Akalotz zet vanaf die eerste tot de laatste noot een harde elektronische stempel op ons voorhoofd. Met een haast militaristische aanpak knijpen ze onze strot dicht. Nu, zo hebben we het graag. Het extra leuke is dat, ondanks dat alles op diezelfde strakke lijn ligt, de aandacht gewoon blijft aanhouden.

Stap voor stap, song voor song, krijgen we de ene mokerslag na de andere te verwerken. Ondanks de al bij al toch eerder experimentele aankleding, moet de luisteraar zich niet aan iets nieuws of verrassend verwachten. Het is ooit al voorgedaan. Maar, en dat is toch belangrijk, de manier waarop Akalotz omgaat met de typische old school EBM is gewoon overweldigend te noemen. Nee, dit is zeker geen slap afkooksel van dat EBM genre, maar klinkt gewoon zoals deze muziekstijl moet zijn. Zonder daar doekjes rond te winden, gewoon recht naar het doel af.

We hebben het al gezegd, alles ligt op diezelfde strakke, harde lijn. Maar de luisteraar geraakt door die aanpak in een soort trance, waardoor je vervelen er niet bij is. Ook menen we zelfs, en dat is zeker als compliment bedoeld, wat invloeden te herkennen van bijvoorbeeld Depeche Mode. Althans hun niet commerciële aanpak.

Net daardoor klinkt Akalotz daarbovenop dus ook toegankelijk naar een ruim publiek van Electro fans toe. Gaande van pure EBM tot zelfs een snuifje synthpop, maar dan de harde en meedogenloze kant van dat genre.

Er worden nergens compromissen gesloten, op het moment dat je als luisteraar op de roetsjbaan terecht komt is er geen weg meer terug.

Het extra interessante aan deze Shift to Evil zijn de remixen. Zo is er een remix van Blood Pressure, waar
Invasion of Female Logic ook haar inbreng in heeft. Dit zorgt plots voor een heel andere wending aan het geluid, die tot gevolg heeft dat de band feitelijk in hun kaarten laat kijken. Het is dus niet zo dat ze zich willen vastpinnen op dat ene geluid, nee door dat remixen bewijzen ze open te staan voor andere wendingen naar de toekomst toe. Dat mag gezien worden als een extra pluim op de hoed.

Kortom: Akalotz brengt met dit debuut Shift to Evil één typisch EBM gericht album uit, dat wellicht niets nieuws toevoegt en ooit wel eens is voorgedaan. Maar, dankzij de krachtige, strakke, naar het nekvel grijpende aanpak, weten ze de luisteraar geboeid te doen luisteren van begin tot einde. Bovendien slagen ze er door subtiele soundscapes ook in andere Elektronische wegen te bewandelen, of geven toch die indruk. Zoals bijvoorbeeld dus de wel heel interessante remixen, die doen vermoeden dat Akalotz nog veel meer in hun mars heeft dan één zoveelste EBM act te zijn in een lange rij. Duitsland kan hierdoor weer één pareltjes van EBM act aan de lijst toevoegen , die bovendien veel meer in hun mars blijken te hebben dan we dachten . Een aanrader dus voor alle fans van Elektronische muziek, zo lang het maar hard en donker klinkt.

Tracklist:

01 Headcrash … 3:56
02 Time to Destroy … 3:51
03 Body Crushed Bones … 3:45 
04 Lust of Power … 4:37
05 Shift to Evil … 2:53
06 Blood Pressure … 4:14
07 Where Are You From … 3:19
08 Play and Command … 3:22
09 Bounce Effect … 4:30
10 Rise and Fall … 3:00
11 Trust … 3:06
12 Bring Me Down … 3:47
13 Blood Pressure (Invasion Of Female Logic Remix) … 4:01
14 Body Crushed Bones (SadoSato Remix) … 2:55

Quelle:
http://snoozecontrol.be/index.php/reviews/17-buitenlandse-reviews/3835-akalotz-shift-to-evil

Invasion Of Female Logic – Alternativlos * Review @ Snoozecontrol.be

2015/01/09

Snoozecontrol Be 623 x 84Review from Erik van Damme @ Snoozecontrol.be

INVASION OF FEMALE LOGIC – ALTERNATIVLOS

Label: Electro Arc

Invasion Of Female Logic – Alternativlos


Invasion of Female Logic
is het soloproject van het uit Duitsland afkomstige project Petra Kutschera. Met Alternativlos bracht ze in 2014 één debuutplaat op de markt. Dit via het label Electro Arc. Dit label specialiseert zich voornamelijk in elektronische muziek tot EBM, en aanverwante. Volgens de biografie zouden er invloeden van EBM tot Synthpop zitten in de muziek van Invasion of Female Logic – wat één grappige naam trouwens. Wij gaven het plaatje enkele luisterbeurten en stelden vooral vast dat het toch eerder naar het tweede neigt.

Wij kleven niet graag labels op bands en artiesten. De muziek van Invasion of Female Logic doet ons vooral denken aan de muziek uit de jaren ’80 van synthpop tot bijvoorbeeld Kraftwerk, in een modern kleedje gestoken. Maar door het aanreiken van één heel pallet elektronische uitspattingen, is het dus onmogelijk om deze muziek echt in een vakje onder te brengen. Dat is ook meteen het grootste pluspunt aan deze plaat, de experimentele kant waarmee Invasion of Female Logic, laat zien dat nog alle kanten kan uit worden gegaan.

Deze Alternativlos schippert dan ook wat in de grijze middenweg tussen donkere EBM en zwevende elektronische muziek. Van harde beats, gaat het zonder enig probleem over naar opzwepende klanken. Maar nergens gaat dit alles gepaard met te veel zeemzoetigheid, nog lijkt het de luisteraar onder te gaan dompelen in een duister bad. Ordnung Muss Sein is daar een mooi voorbeeld van, de eerder robotachtige stem geeft je rillingen, maar ook een gelukzalig gevoel. De muziek doet net hetzelfde. Bovendien zorgt de Duitse taal, die ook elders voorkomt op deze plaat, ervoor dat we een haast militaristische aankleding krijgen, maar ook hier worden nergens lijnen getrokken naar donker of licht. Nee, dus perfect balanceren tussen goed en kwaad, tussen hard en zacht, lijkt de rode draad doorheen het geheel te zijn.

Tempowisselingen en variatie zijn er bovendien ook voldoende binnen deze plaat, elk van de songs krijgt een eigen verrassende wending, die je bij de vorige niet direct merkte. Op Chains gaat het tempo zelfs wat de hoogte in. Maar een poosje later krijgen we weer typische synthpop.

Kortom: Invasion of Female Logic brengt met Alternativlos één conceptplaat uit waar ze in haar kaarten laten kijken. Hiervoor presenteert deze dame een wijd pallet van elektronische mogelijkheden, die ons vooral hoopvol laten uitzien naar de toekomst. Met dit visitekaartje zorgt ze er bovendien voor dat we haar muziek niet binnen één bepaald genre kunnen plaatsen, en dat mag gezien worden als een groot pluspunt. Het zorgt er ook voor dat een ruim publiek Electro fans kan worden aangesproken. Van EBM, typische jaren ’80 Electro (denk maar aan eerder genoemde Kraftwerk) tot opzwepende synthpop. Iedere liefhebber van beats en loops, om het zo te zeggen, zou zich hierin moeten kunnen vinden. Maar het meest positieve is dus dat het in de toekomst, dankzij dit heel experimenteel visitekaartje, nog alle kanten uit kan gaan.

Voor de fans van heel uitgebreide elektronische muzieksmaken, is deze Alternativlos dan ook een dikke aanrader.

Tracklist:

  1. Trendsetter
  2. Big Fish
  3. Our Monsters
  4. Big Brother
  5. Ordnung muss sein
  6. Chains
  7. Face to Face (feat. Hierophon)
  8. Frontfrau
  9. Shadow World
  10. Soulsister
  11. Two Kings Childs
  12. It’s Time
  13. Enemy Contact                                Quelle:
    http://snoozecontrol.be/index.php/reviews/17-buitenlandse-reviews/3813-invasion-of-female-logic-alternativlos


%d Bloggern gefällt das: